Αρθρο Στ. Μάνου στην «Κ»: Θεραπευτική αγωγή Novartis 1

Κυριακή μεσημέρι μιας καλοκαιρινής μέρας γράφω αυτό το σημείωμα μετά την ανάγνωση εφημερίδων και την ακρόαση της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ. Με ενδιαφέρει πώς μεταχειρίζονται τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί την υπόθεση Novartis.

Αφορμή για το ενδιαφέρον μου η ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ της περασμένης Πέμπτης 25.6. (Οποιος ενδιαφέρεται θα τη βρει στην παρακάτω διεύθυνση: https://www.justice.gov/opa/pr/novartis-hellas-saci-and-alcon-pte-ltd-agree-pay-over-233-million-combined-resolve-criminal.)

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου, η Novartis Hellas συμφώνησε να πληρώσει στο αμερικανικό δημόσιο τουλάχιστον 233 εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο. Γιατί επεβλήθη το πρόστιμο; Επειδή σύμφωνα με τις παραδοχές της Novartis, μεταξύ 2012 και 2015, η Novartis Greece συνωμότησε με άλλους για να παραβιάσει το FCPA (Foreign Corrupt Practices Act ), συμμετέχοντας σε ένα σχέδιο για δωροδοκία κρατικών υπαλλήλων και κρατικών νοσοκομείων και κλινικών στην Ελλάδα, προκειμένου να αυξήσει την πώληση φαρμακευτικών προϊόντων Novartis.

Σας παρακαλώ να σημειώσετε ότι η ελβετική εταιρεία που έχει όμως δραστηριότητα και στις ΗΠΑ συμφώνησε να πληρώσει τουλάχιστον 233 εκατ. δολάρια. Συμφώνησε προφανώς για να αποφύγει τα χειρότερα. Επαθε καμιά ζημία η Αμερική από τις δωροδοκίες της Novartis στην Ελλάδα; Καμιά απολύτως. Και όμως η Αμερική τιμώρησε τη Novartis και αυτή δέχτηκε την τιμωρία. Διότι η αμερικανική νομοθεσία κυνηγάει τη διαφθορά.

Και τώρα στα δικά μας: Οπως διαβάσατε η Novartis μεταξύ 2012 και 2015 δωροδοκούσε (λάδωνε) γιατρούς του ΕΣΥ προκειμένου να συνταγογραφούν φάρμακα της Novartis που πλήρωνε το κράτος (εμείς οι φορολογούμενοι). Ο κύριος τρόπος του λαδώματος ήταν ταξίδια στο εξωτερικό. Αν η Novartis δωροδοκούσε πριν από 2012 και αν συνέχισε μετά το 2015 δεν το γνωρίζουμε, διότι η έρευνα των Αμερικανών και η ομολογία της Novartis αφορά την περίοδο 2012-2015.

Και τώρα σας ερωτώ: Αν οι Αμερικανοί επέβαλαν πρόστιμο 233 εκατ. δολαρίων χωρίς να έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημία, εμείς στην Ελλάδα όπου η Novartis διέφθειρε τους γιατρούς του ΕΣΥ και διόγκωσε το κόστος των φαρμάκων, πόσο πρόστιμο θα έπρεπε να επιβάλουμε; Το διπλό; Το τριπλό;
Κατά τη γνώμη μου το πρόστιμο πρέπει να επιβληθεί διοικητικά και όχι με τη μεσολάβηση της Δικαιοσύνης. Πρέπει να γίνει τώρα, χωρίς νέες καθυστερήσεις. Για να συνετίσει τη Novartis, αλλά και το πλήθος των διαφθορέων που τριγυρίζουν τους δημόσιους υπαλλήλους.

Με κίνδυνο να σας κουράσω θα σας παρακαλέσω να διαβάσετε το πλήρες κείμενο άρθρου μου που δημοσιεύθηκε στην «ΕΣΤΙΑ» στις 30.6.2008 με τίτλο «Siemens: Το καθήκον του πρωθυπουργού». Πριν από 12 χρόνια(!):

«Στις 21 Ιουνίου από των στηλών της “Εστίας” αναρωτήθηκα αν η κυβέρνηση φοβάται τη Siemens.

Αφορμή για το ερώτημα ήταν η αμηχανία της κυβέρνησης απέναντι στο αίτημά μου να επιβληθεί στη Siemens πρόστιμο (ή να ζητηθεί έκπτωση, οι νομικοί θα επιλέξουν την προσφορότερη προσέγγιση) τουλάχιστον ίσο με το ποσό που μόνη της η Siemens ομολογεί ότι διέθεσε για να “λαδώσει” υπουργούς, κόμματα και αξιωματούχους (100 εκατ. ευρώ+). Εζήτησα ακόμη να αποκλειστεί η Siemens από τις προμήθειες του Δημοσίου μέχρις ότου αποκαλύψει ποιοι υπήρξαν οι αποδέκτες της γενναιοδωρίας της.

Εξήγησα ότι η δωροδοκία φουσκώνει την τιμή των προϊόντων και υπηρεσιών της Siemens και ότι συνεπώς οι Ελληνες φορολογούμενοι κατέληξαν να πληρώσουν τα “δώρα”.

Την ίδια αμηχανία έδειξε η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή απέναντι στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που περιτύλιξαν διάφορα αριστοτεχνικά δομημένα ομόλογα υψηλού κινδύνου και τα εμφάνισαν ως αθώες επενδυτικές ευκαιρίες.

Και στις δύο περιπτώσεις (Siemens και δομημένα ομόλογα) το κράτος όφειλε –κατά τη γνώμη μου βέβαια– να στραφεί κατά των επιχειρήσεων που με τις δόλιες ενέργειές τους έβλαψαν τους Ελληνες φορολογουμένους.

Δεν θα επανερχόμουν, αν την περασμένη εβδομάδα δεν είχα διαβάσει δύο πληροφορίες που με ερέθισαν.

Η Γερμανία επέβαλε πρόστιμο 200 εκατ. ευρώ στη Siemens επειδή, κατά παραβίαση της γερμανικής νομοθεσίας, “λάδωσε” ξένους αξιωματούχους. Η Γερμανία εφαρμόζει τη γερμανική νομοθεσία που έμμεσα προστατεύει και τους Ελληνες φορολογουμένους. Η ελληνική κυβέρνηση αντιθέτως δεν επιδιώκει να πάρει πίσω τα λεφτά με τα οποία η Siemens υπερτιμολόγησε τις υπηρεσίες της. Γιατί;

Στις 27 Ιουνίου, στο Herald Tribune, διάβασα ότι οι αρχές της Μασαχουσέτης εστράφησαν κατά της ελβετικής τράπεζας UBS επειδή διέθεσε ένα τύπο ομολόγων χωρίς να προειδοποιήσει τους πελάτες της ότι υπήρχε ο κίνδυνος να μην μπορέσουν να εισπράξουν τα λεφτά τους. Οι ελληνικές αρχές αντιθέτως δεν εστράφησαν κατά των χρηματοπιστωτικών οργανισμών που παραπλάνησαν τους “ανίδεους” (κατά Αλογοσκούφη) των Ταμείων. Γιατί;

Μια όχι παράλογη απάντηση στα δύο “γιατί” είναι ότι η κυβέρνηση φοβάται ότι η δικαστική διεκδίκηση αποζημίωσης θα αναγκάσει τη Siemens και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα –προκειμένου να αποσείσουν τις ευθύνες τους– να αποκαλύψουν στοιχεία και ανθρώπους που η κυβέρνηση προτιμά να μη γίνουν γνωστά.

Μπορεί να υπάρχουν και άλλες ευλογοφανείς απαντήσεις. Δεν τις γνωρίζω. Είναι πάντως αδύνατο να πιστέψω ότι ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί θεωρούν ότι μια εταιρεία μπορεί, χωρίς καμιά συνέπεια για την ίδια, να λαδώνει αδιάντροπα στην Ελλάδα, υπουργούς, κόμματα και αξιωματούχους. Και όχι μόνο να το κάνει αλλά και να το διαφημίζει στα δικαστήρια του Μονάχου. Αν έτσι πιστεύει ο κ. πρωθυπουργός της νέας διακυβέρνησης να μας το πει. Aλλως να κάνει το καθήκον του: Να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ελλήνων φορολογουμένων επιδιώκοντας –εδώ και τώρα– να πληρώσει η Siemens όσα μοίρασε για λάδωμα.

Το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου διευκολύνει τον πρωθυπουργό με το να μη ζητάει και αυτός την τιμωρία της Siemens δεν απαλλάσσει τον πρωθυπουργό από τη ευθύνη να προστατεύσει τα συμφέροντα του ελληνικού λαού».

Αν με είχαν ακούσει το 2008 με τη Siemens, θα είχαμε ενδεχομένως αποφύγει το σκάνδαλο της Novartis, αλλά και εκατοντάδες άλλα που δεν γνωρίζουμε. Η δωροδοκία έχει δύο μέρη. Το ένα δίνει και το άλλο παίρνει. Η ελληνική Δικαιοσύνη είναι αλλήθωρη. Βλέπει μόνο (ψάχνει είναι ίσως πιο σωστό) αυτόν που παίρνει και αδιαφορεί γι’ αυτόν που δίνει.

Με τη Siemens έψαχνε ποιος πήρε, το ίδιο και με τη Novartis. Αδιαφορεί για τις εταιρείες μολονότι αυτές είναι οι διαφθορείς. Και στις δύο περιπτώσεις οι εταιρείες ομολόγησαν τις πράξεις τους, αλλά δεν τιμωρήθηκαν στην Ελλάδα. Η συμπεριφορά μας είναι τέτοια που να δημιουργεί την εντύπωση ότι το λάδωμα δημοσίων λειτουργών είναι παραδεκτή (ευπρόσδεκτη) συμπεριφορά στην Ελλάδα.

Υπάρχει ακόμη χρόνος για την επιβολή προστίμου στη Novartis και ελαφριάς τιμωρίας των εκατοντάδων γιατρών του ΕΣΥ που συμμετείχαν στα προγράμματα αθέμιτου πλουτισμού της Novartis. Ελπίζω η κυβέρνηση Μητσοτάκη να επιδείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από τη συγγενή της κυβέρνηση Καραμανλή.

* Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι πρώην υπουργός.

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *