Το νέο σκηνικό

Απέκλεισε με τρόπο κατηγορηματικό εκ νέου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης το ενδεχόμενο προκηρύξεως πρόωρων εκλογών. Η λογική κατίσχυσε του οίστρου κάποιων στενών συνεργατών του και υπουργών, που αντιλαμβάνονται την πολιτική όχι με όρους παραγωγής συγκεκριμένου έργου, αλλά ως διαρκή αντιπαράθεση φωνασκούντων.

Απέκλεισε επίσης ο κ. Μητσοτάκης ανασχηματισμό της κυβερνήσεώς του και αυτό προκάλεσε σε ορισμένους έκπληξη. Διότι κάποιοι από τους υπουργούς του απεδείχθησαν όχι αρκούντως επαρκείς, σε σημείο που αναγκάσθηκε να παρέμβει διορθωτικά ο ίδιος.

Το «κατόπιν αποφάσεως του πρωθυπουργού…» μπορεί να ενισχύει –κατά την άποψη ορισμένων– την εικόνα του κ. Μητσοτάκη, αλλά αναδεικνύει εκ παραλλήλου αδυναμίες ορισμένων από τους κατόχους υπουργικών χαρτοφυλακίων.

Το πιθανότερο είναι ότι ο πρωθυπουργός γνωρίζει προφανώς ο ίδιος την ποιότητα του στελεχικού δυναμικού που έχει στη διάθεσή του και έκρινε ότι η όποια αντικατάσταση μάλλον τριβές και αντιπάθεια θα προκαλούσε παρά θα βελτίωνε την απόδοση του κυβερνητικού του σχήματος.

Και ενώ τα πάντα παραμένουν σταθερά σε κυβερνητικό επίπεδο, η ατμόσφαιρα αρχίζει να αλλάζει μετά την άρση του αποκλεισμού που επιβλήθηκε για να αντιμετωπισθεί η πανδημία του κορωνοϊού, με αξιοθαύμαστα όντως αποτελέσματα.

Το σκληρό lockdown που επέβαλε ο κ. Μητσοτάκης, παρά τις αντιρρήσεις κάποιων μελών του υπουργικού συμβουλίου, έσωσε ζωές –και οι πολίτες πρέπει να αισθάνονται ευγνωμοσύνη–, αλλά η ύφεση προβλέπεται ιδιαιτέρως οδυνηρή και η ανάκαμψη δυσχερεστάτη.

Βεβαίως, η κυβέρνηση κινείται με ταχύτατους ρυθμούς στο νομοθετικό επίπεδο. Η πρόταση της Επιτροπής για την οικονομική ενίσχυση της Ευρώπης είναι ιδιαιτέρως γενναιόδωρη και για την Ελλάδα, αλλά δεν είναι άμεση.

Πάντως, ακόμη και εάν υπάρξει μια κάποια μείωση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, το νέο πρόγραμμα παρέχει τη δυνατότητα σαρωτικών αλλαγών. Διότι το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας ήταν και είναι ο υπερβολικός αριθμός αυτοαπασχολουμένων, η δυσανάλογη εξάρτηση από τον τουρισμό, οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις που καθιστούν δυσχερή την άμεση στήριξή τους και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Αυτό το κρίσιμο μεσοδιάστημα επιχειρεί να αξιοποιήσει η αξιωματική αντιπολίτευση, που ξαναβρίσκει κάποιον βηματισμό. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας δεν έχει δεξιότητες ανεπτυγμένες στην τηλεοπτική διαχείριση των πολιτών. Τώρα όμως που άρχισε η έξοδος –άναρχη σε ένα μεγάλο ποσοστό– και που τον φόβο του θανάτου καταλαμβάνει η αγωνία επιβιώσεως, ο κ. Τσίπρας μπορεί να κινείται άνετα σε χαρτογραφημένες περιοχές για την Αριστερά. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Δεξιά, που δυσαρεστημένη από τη φιλελεύθερη κυβέρνηση αναζητεί τα παλαιά στηρίγματά της στην κοινωνία.

Εχει δύσκολους μήνες μπροστά του ο κ. Μητσοτάκης, που απεδέχθη την πρόκληση και δεν κατέφυγε σε πρόωρες εκλογές – διότι τότε τα προβλήματα θα ήσαν τα ίδια και χειρότερα.

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *