Με το άρθρο 139 του νέου φορολογικού νόμου θεσπίζεται η ακόλουθη ρύθμιση:

«Μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου που επιδρά ουσιωδώς στο δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, απαιτεί προηγούμενη συμφωνία των γονέων ή προηγούμενη οριστική δικαστική απόφαση, μετά από αίτημα οποιουδήποτε από τους γονείς. Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο».

Με τη νέα ρύθμιση επιδιώκεται να λυθεί, κατά τρόπο δίκαιο, ένα έντονο και συχνά εμφανιζόμενο πρόβλημα μετά τη διάσταση των γονέων ή το διαζύγιο.

Συγκεκριμένα:

Μετά τη διάσταση ή το διαζύγιο των γονέων ο ένας από αυτούς διαμένει με το ανήλικο παιδί, ασκώντας την επιμέλεια (γενική φροντίδα, ανατροφή, εκπαίδευση). Ο άλλος γονέας έχει το «δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας» –προσωπική επαφή με το παιδί (συνήθως μερικές ώρες ή μία ημέρα την εβδομάδα). Με ποιoν από τους δύο γονείς μένει το τέκνο (ποιος έχει την επιμέλεια) καθώς και ο τρόπος άσκησης της προσωπικής επικοινωνίας, ορίζεται με συμφωνία των γονέων ή με δικαστική απόφαση.

Σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο, ο γονέας που έχει την επιμέλεια του παιδιού έχει το δικαίωμα να προσδιορίσει και τον τόπο διαμονής του, δηλαδή να καθορίσει και να μεταβάλει ελεύθερα και μονομερώς τη διαμονή του παιδιού, ενέργεια που μπορεί –ανεξάρτητα από τα κίνητρα του γονέα– να δυσχεράνει την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του άλλου γονέα. Π.χ. Ο γονέας Α που έχει την επιμέλεια του τέκνου μένει με αυτό στον Aλιμο Αττικής. Ο γονέας Β που έχει το δικαίωμα της επικοινωνίας μένει στη Γλυφάδα.

Με βάση το μέχρι χθες δίκαιο, ο γονέας Α μπορούσε να μετακομίσει (με το παιδί) ελεύθερα σε οποιοδήποτε μέρος, λ.χ. στην Αθήνα, στη Θάσο, στα Χανιά, σε οποιαδήποτε πόλη του εξωτερικού.

Οι συνέπειες της μεταβολής της διαμονής του παιδιού (και ο βαθμός σοβαρότητας αυτής) στην άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας είναι προφανείς.

Με τη νέα ρύθμιση ο προσδιορισμός του τόπου διαμονής του παιδιού παραμένει μεν στην εξουσία του γονέα που έχει την επιμέλεια, αλλά τίθεται περιορισμός: όταν η μεταβολή του τόπου διαμονής είναι τέτοια, ώστε να επηρεάζεται ουσιωδώς (ενν. αρνητικά) η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του άλλου γονέα, απαιτείται, πριν τη μετακίνηση, ή συμφωνία των γονέων ή απόφαση του δικαστηρίου.

Πότε επηρεάζεται ουσιωδώς η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας, δεν καθορίζεται (ορθώς). Είναι ζήτημα που κρίνεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση (χιλιομετρική απόσταση, δυσχερής συγκοινωνιακή σύνδεση, εξωτερικό κ.λπ.). Με τη νέα ρύθμιση προστατεύεται ο δικαιούχος της επικοινωνίας γονέας, η συμφωνία του οποίου απαιτείται για μια μετακίνηση του παιδιού με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά, αλλά και το ίδιο το παιδί, συμφέρον του οποίου είναι να έχει επαφή και με τους δύο γονείς του.

Ωστόσο, ο γονέας που έχει την επιμέλεια, δεν μπορεί να παραμένει «αιχμάλωτος» του άλλου γονέα, μέχρι να ενηλικιωθεί το παιδί, ενώ μπορεί να έχει σοβαρούς λόγους (π.χ. επαγγελματική απασχόληση, νέος γάμος κ.λπ.) για τη μεταβολή του τόπου διαμονής που είναι όχι μόνο του παιδιού αλλά και δικός του τόπος διαμονής.

Με τη νέα ρύθμιση καλύπτεται και αυτή η ανάγκη.

Ο γονέας που έχει την επιμέλεια μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο, το οποίο εντέλει θα κρίνει, αν θα πραγματοποιηθεί η μεταβολή του τόπου διαμονής του παιδιού.

Η ενδεχόμενη συμφωνία των γονέων ή η δικαστική απόφαση θα προβλέπουν προφανώς νέο τρόπο άσκησης επικοινωνίας, προσαρμοσμένο στα νέα δεδομένα (π.χ. αραιότερα και μακρότερα διαστήματα, κατανομή κόστους μετακίνησης του γονέα ή του παιδιού). Δεν αποκλείεται και αλλαγή του προσώπου που ασκεί την επιμέλεια του ανηλίκου, ανάλογα βεβαίως με την καταλληλότητα και τη διαθεσιμότητα των γονέων.

Η νέα διάταξη είναι κατά τη γνώμη μου εύστοχη και δίκαιη ισορροπώντας τα συμφέροντα των δύο γονέων και –κυρίως– το συμφέρον του παιδιού.

* Καθηγήτρια Αστικού Δικαίου Νομικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *