Η θεία μου η χίπισσα

Λυπάμαι για τη χώρα μας, που έχει τα καφενεία της πιο ψηλά και από τα πανεπιστήμιά της, όταν βλέπω τους Γάλλους να έχουν πάρει την πρωτοπορία από τους Ελληνες στον τομέα των τραπεζοκαθισμάτων…

Η Εκκλησία της Ελλάδος (μεγάλη χορηγός της στήλης) αισθάνθηκε ξαφνικά την ανάγκη να συμβαδίσει με τους καιρούς, με αποτέλεσμα να ανακαλύψει, επιτέλους, τη δεκαετία του 1970: τα σέβεντις! (Με Δαλιανίδη, Ρένα Βλαχοπούλου και τα συμπαρομαρτούντα…)

Επειδή οι συνοδικοί αντελήφθησαν –και ασφαλώς σκανδαλίστηκαν– ότι κατά την περίοδο του εγκλεισμού η γιόγκα ήταν μια δημοφιλής μέθοδος γυμναστικής, η Ιερά Σύνοδος επανέφερε με ανακοίνωσή της παλαιότερες προειδοποιήσεις της προς το χριστεπώνυμον πλήρωμα εναντίον της γιόγκα. Τότε, το 2015, είχε καταγγείλει τη γιόγκα ως σατανιστική πρακτική, τώρα, πέντε χρόνια αργότερα, την κηρύσσει αντιχριστιανική. «Αποτελεί», αναφέρει η ανακοίνωση, «θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του Ινδουισμού, διαθέτει ποικιλομορφία σχολών, κλάδων, εφαρμογών και τάσεων και δεν αποτελεί “είδος γυμναστικής”». Ως εκ τούτου, «τυγχάνει απολύτως ασυμβίβαστη με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη μας και δεν έχει καμία θέση στη ζωή των χριστιανών». Η γιόγκα όλα αυτά, θυμίζω.

Προσωπικά, όλα αυτά με στέλνουν πίσω στην εποχή «της θείας μου της χίπισσας», τέλη δεκαετίας του 1960, όταν ήταν της μόδας η Ινδία και η γιόγκα ήταν κάτι καινούργιο, που το έφερνε εκείνη η γενιά από τις περιπλανήσεις και τις αναζητήσεις της στην Ανατολή. Σήμερα, είναι ένας τύπος γυμναστικής προσαρμοσμένος στις ανάγκες της ζωής στον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Είναι ένα πνευματικά ουδέτερο είδος υπηρεσίας, που προσφέρεται και από τα συνοικιακά γυμναστήρια. Η εικόνα της Ι.Σ. είναι, στην καλύτερη περίπτωση, από το 1970 και βρισκόμαστε στο 2020, θυμίζω.

Η υποψία μου επιβεβαιώνεται, καθώς παρακάτω η ανακοίνωση διαλαμβάνει αυστηρές προειδοποιήσεις και κατά των Rotary και Lions! Προειδοποιήσεις μάλιστα απευθυνόμενες στους μητροπολίτες, που φαίνεται ότι εύκολα παρασύρονται και γι’ αυτό καλούνται «να απέχουν από κάθε εκδήλωση που διοργανώνεται από τις οργανώσεις Rotary και Lions, επειδή δεν περιορίζονται μόνον σε κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά επεκτείνονται και σε πράξεις θρησκευτικού χαρακτήρα, καθ’ όσον διαθέτουν τυπικό τελετουργίας εισδοχής νέων μελών και καθορίζουν προσευχή που απευθύνεται αδογμάτιστα σε έναν θεό, με τη γενική έννοια του όρου και όχι κατά την ορθόδοξη χριστιανική πίστη μας».

Ωραία. Καταλαβαίνω ότι κάπου υπάρχουν και δεν είναι ο σκοπός μου να θίξω τα μέλη τους, αλλά οι συγκεκριμένες φιλανθρωπικές οργανώσεις είναι υποθέσεις του παρελθόντος. Ποιος ακούει πια για Rotary και Lions; Εδώ και 30 χρόνια τουλάχιστον, η φιλανθρωπία έχει διαπλακεί τόσο στενά με τις δημόσιες σχέσεις, ώστε τα δύο δεν ξεχωρίζουν πλέον. Οργανωτικά σχήματα τύπου Rotary και Lions έχουν τελείως ξεπεραστεί από τις εξελίξεις και το να ασχολείται κάποιος μαζί τους είναι τόσο επίκαιρο όσο και το να καταγγέλλει τους μασόνους.

Επομένως, δεν υπερβάλλω όταν υποστηρίζω ότι η Εκκλησία συγκεντρώνεται, κλείνει τα μάτια και κάνει ένα άλμα στο μέλλον, όμως –τι περίεργο!– προσγειώνεται στο 1970. Μισόν αιώνα πίσω: τόσο είναι το πιο σύγχρονο που μπορεί…

Επιθεώρηση

Αυτή είναι ακριβώς η περίπτωση για την οποία λέμε, ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση! Ο προερχόμενος από τον κόσμο της θεατρικής κωμωδίας, βουλευτής και τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Σκουρολιάκος, κατήγγειλε στη Βουλή ότι παρεμποδίστηκε αυτοψία αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον ίδιο, στο αναβατόριο της Ακρόπολης. Ωστόσο, τα εμπόδια δεν ανέκοψαν ούτε την αγωνιστική ορμή ούτε τον δημοκρατικό οίστρο του, διότι συνόδευσε τις καταγγελίες με την προειδοποίηση ότι, όπως ο Μακάρθουρ στις Φιλιππίνες, θα επιστρέψει και αυτός, αλλά με τον μπακαλιαρίστικο λυρισμό που του επιβάλλουν η θεατρική παιδεία του και η ένταξη του στην Αριστερά: «Και τότε ελπίζουμε ότι δεν θα υψωθούν τείχη άρνησης να μας εμποδίσουν»…

Η πραγματικότητα είναι, ως συνήθως, πολύ πιο πεζή και αστεία. Μέσα από την αλληλογραφία μεταξύ αρμοδίων και του διευθυντή γραφείου κ. Σκουρολιάκου (τίτλος και αυτός!), προέκυψε ότι η μόνη ημέρα που ήταν δυνατή, για λόγους ασφαλείας, η επίσκεψη ήταν η Παρασκευή εκείνης της εβδομάδας, διότι το εργοτάξιο δεν θα βρισκόταν σε λειτουργία. Εδώ πρέπει να τονιστεί η ανάγκη τήρησης των κανόνων ασφαλείας, διότι όταν έχεις να κάνεις με συριζαίους επισκέπτες, πρέπει να είσαι διπλά προσεκτικός, είναι σαν να έχεις ένα δημοτικό σχολείο και μάλιστα χωρίς δασκάλους – συνοδούς. Η αντιπροσωπεία, όμως, επέμενε ότι μόνο την Πέμπτη ήταν δυνατή η επίσκεψη.

Δεν κατάλαβαν ή έκαναν ότι δεν κατάλαβαν; Ποιος να ξέρει. Εκείνοι, πάντως, υπό τον ακάθεκτο τομεάρχη Σκουρολιάκο, πήγαν την Πέμπτη, όπως τους βόλευε, παρότι είχαν προειδοποιηθεί για τους λόγους ασφαλείας που δεν επέτρεπαν επισκέπτες σε ώρα εργασιών, απαίτησαν να δουν το αναβατόριο και έστησαν έναν ωραίο καβγά, που τον μετέφεραν αργότερα στη Βουλή. Ηταν ένα σκετσάκι επιθεώρησης, δηλαδή, στο οποίο ο φλογερός τομεάρχης Σκουρολιάκος ουσιαστικά τα έψαλε στον εαυτό του, για την αδυναμία του να κάνει μια στοιχειώδη συνεννόηση.

Πράγματι, λοιπόν, είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη θέση. Είναι και κάτι περισσότερο όμως: είναι η μετεξέλιξη του Χαϊκάλη! Σε αυτή την ένδοξη παράδοση ανήκει ο τομεάρχης Σκουρολιάκος…

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *