Η ήρεμη δύναμη της οικογένειας Γιαννακόπουλου

Η ήρεμη δύναμη της οικογένειας Γιαννακόπουλου

Η ήρεμη δύναμη της οικογένειας Γιαννακόπουλου 1

«Όσο πιο δύσκολο είναι να φτιάξεις κάτι, τόσο πιο απολαυστικό είναι όταν πετυχαίνεις…». Οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι εδώ θα μπορούσαν να περιγράφουν τη γιγάντωση της ΒΙΑΝΕΞ και τη σχέση τους με την έτερη μεγάλη αγάπη τους, τον Παναθηναϊκό. Θα μπορούσαν, επίσης, να αναφέρονται σε οτιδήποτε έχουν πετύχει στη ζωή τους.

Το 1929 ο Δημήτρης και η Κατερίνα Γιαννακόπουλου απέκτησαν το πρώτο παιδί τους, τον Παύλο. Δυο χρόνια μετά ήλθε στη ζωή ο Θανάσης κι ακολούθησε ο Κώστας, ένας πραγματικά σπουδαίος κι ευγενικός άνθρωπος που νοιαζόταν και ήταν γενναιόδωρος. Όχι μόνο για κάποιους ανθρώπους και περιστασιακά, αλλά για όλους. Πάντοτε. Ο Παύλος και ο Θανάσης φοίτησαν στην Ανωτάτη Εμπορική όμως ο Κώστας έγινε Μηχανολόγος.

Η επιχειρηματική ιστορία της οικογένειας άρχισε το 1924 όταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος άνοιξε το φαρμακείο του στην οδό Πειραιώς. Καθώς τα χρόνια πέρασαν, δίπλα του δούλεψαν οι τρεις γιοι του, ο Παύλος, ο Θανάσης και ο Κώστας. Το 1951 ο Παύλος Γιαννακόπουλος ίδρυσε την εταιρεία ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ. Αρχικά πήρε τις αντιπροσωπείες σχεδόν όλων των μεγάλων ξένων παραγωγών φαρμάκου και κατάφερε η εταιρεία του να γίνει αποκλειστικός αντιπρόσωπος.

Το 1971 η ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ μετατρέπεται σε ΑΕ και μετονομάζεται σε ΒΙΑΝΕΞ. Το 1974 κατασκευάζεται το πρώτο εργοστάσιο στην Εθνική Αθηνών – Λαμίας. Το 1981, την εποχή που οι ξένες φαρμακευτικές αποχώρησαν από την Ελλάδα, φοβούμενες την επέλαση του «σοσιαλισμού», ο Παύλος Γιαννακόπουλος αποφάσισε να μείνει και να ρισκάρει. Δικαιώθηκε αφού αγόρασε φθηνά εργοστάσια των πολυεθνικών και γιγαντώθηκε στην πορεία. Ο Κώστας Γιαννακόπουλος ήταν υπεύθυνος για τα μηχανήματα και τις δημόσιες σχέσεις με το εξωτερικό. Πιο διακριτικός σε σχέση με τον παρορμητικό κι ενίοτε εκρηκτικό χαρακτήρα των αδελφών του, παρουσιάζοντας την σπαρτιατική εγκράτεια της οικογένειας.

Η σχέση του Παύλου και του Θανάση με τον Παναθηναϊκό ήταν ερωτική, παθιασμένη, σχεδόν σαρωτική. Ζούσαν κάθε παιχνίδι με πάθος, σε βαθμό παρεξήγησης. Κάποτε έμπαιναν και μέσα στο γήπεδο, κυνηγούσαν διαιτητές, πετούσαν χαρτονομίσματα εξοργισμένοι. Ο Παύλος το έχει δηλώσει: «Είναι κάτι για το οποίο έχω μετανιώσει». Ο Θανάσης θεωρεί ότι «έχει να κάνει με το DNA της οικογένειας, την παρορμητικότητα». Ο Κώστας δεν είχε παρουσιάσει ποτέ κάτι ανάλογο… Είχε ταξιδέψει στο Τελ Αβίβ για το πρώτο Final 4, ήταν μέσα στις αποφάσεις για τον Παναθηναϊκό αλλά πάντα με τον δικό του τρόπο. Τον διακριτικό και χαμηλών τόνων… Ήρεμα κι αθόρυβα, όπως ακριβώς έφυγε από τη ζωή σήμερα (29/4) σε ηλικία 85 ετών…

Ο Παύλος και ο Θανάσης τον αποκαλούσαν «Αμερικάνο» λόγω της τετράγωνης λογικής και του ορθολογισμού του. Είχε ζήσει, εξάλλου, πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, είχε παντρευτεί εκεί, χώρισε και απέκτησε μια κόρη…

Πηγή: gazzetta.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *