Η Ελλάδα ως άλλη Αρμορική απέναντι στον κορωνοϊό

Ως νέος Ελληνας, κάτοικος Ελβετίας, που ονειρεύεται μελλοντικό επαναπατρισμό, μοιράζομαι ορισμένες προσωπικές παρατηρήσεις από τη διαχείριση της πανδημίας. Η Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν υπήρξε ασθενής, μετρώντας υποδεκαπλάσια κρούσματα σε σύγκριση με την «πολλή» Ελβετία. Η διακοπή της φρενήρους καθημερινότητας όμως αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, σοβαρά υποκείμενα νοσήματα: πόλωση, εμπάθεια και παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης. Η διχόνοια, απόρροια της πόλωσης, με οδήγησε σε έναν παραλληλισμό. Εγκαταλείποντάς μας πρόσφατα, ο  Αλμπέρ Ουντερζό μάς άφησε πολύτιμη κληρονομιά τις περιπέτειες του Αστερίξ και του Οβελίξ. Οι δύο αγαπημένοι ήρωες ζούσαν στο γαλατικό χωριό της Αρμορικής, σημερινής Βρετάνης. Προσφιλής ενασχόληση των κατοίκων της δεν ήταν άλλη από τον καβγά. Μοναδική εξαίρεση στη ρουτίνα αποτελούσαν οι επιθέσεις των ρωμαϊκών λεγεώνων. Τότε μόνο το χωριό ξεχνούσε τις διαφορές του, αμυνόμενο με  ομοψυχία και κατατροπώνοντας τον εχθρό. Οταν ενέσκηψε η απειλή του κορωνοϊού, η Ελλάδα, ως άλλη Αρμορική, με πλήρη επίγνωση της σαθρότητας των θεμελίων της, επέλεξε σοφά να αποφύγει το χτύπημα, αντί να το αποκρούσει. Ο λαός ενώθηκε, ανακαλύπτοντας τους δικούς του Αστερίξ και Οβελίξ, στα πρόσωπα των Σωτήρη Τσιόδρα και Νίκου Χαρδαλιά αντίστοιχα.

Το τέλος του πρώτου κύματος της πανδημίας μάς βρίσκει (μάλλον) να ξαναβολεύουμε το καλό μας κοστούμι στην ντουλάπα της Ιστορίας. Η μεν κυβέρνηση, μετά την εξαιρετική εκκίνηση, εμφάνισε κάποια σημάδια κόπωσης. Επόμενο ήταν ο Κακοφωνίξ της Αρμορικής μας, κατά κόσμον Αλέξης Τσίπρας, να ξαναβρεί τη λαλιά του, όπως και η συμπαθής πλην εγωπληγείσα Φαλμπαλά, που έσπευσε να εκδράμει σε νησί του Αργοσαρωνικού. Καλό θα ήταν η κυβερνώσα αρχή να εστιάσει στο εξής σε πράξεις ουσίας, όπως η υποχρεωτική και καθολική χρήση μάσκας κατά την άρση των μέτρων και οι εκτεταμένοι έλεγχοι.

Εστιάζοντας στον λαό, ταυτοποιήθηκαν βλαβερά γονίδια που έχουν συντηρηθεί στο DNA μας: επιπόλαιη υπερηφάνεια και κοινωνική απειθαρχία. Και αν αυτά μας συνοδεύουν από καταβολής ελληνισμού, νεοελληνικές μεταλλάξεις προσέθεσαν την απουσία εμπιστοσύνης και κριτικής σκέψης, απόρροια διαχρονικής πολιτικής προδοσίας και ανυπαρξίας εκπαιδευτικού συστήματος αντίστοιχα. Η διαμόρφωση κρίσης θα βοηθούσε τον Ελληνα να αναζητήσει τα κοινωνικά του πρότυπα σε ανθρώπους που μόχθησαν και αρίστευσαν στον τομέα τους, αλλά επισκιάζονται από τον ορυμαγδό κενών και οριακά αγράμματων «influencers». Μία από τις «παρακαταθήκες» της καταστροφικής τετραετίας που προηγήθηκε, ήταν ο χαρακτηρισμός της αριστείας ως ρετσινιάς. Ο Ηρόδοτος μας αφηγείται πώς ο αιμοσταγής  Περίανδρος, τύραννος της Κορίνθου, έστειλε άνθρωπό του στον τύραννο της Μιλήτου, Θρασύβουλο, ώστε να μυηθεί στα μυστικά της επιτυχημένης διακυβέρνησής του. Ο Θρασύβουλος πήρε τον απεσταλμένο του Περίανδρου έξω από την πόλη και, ενώ σιωπηλός διέσχιζε τα μεστωμένα στάχυα, μόλις έβλεπε κάποιο στάχυ να υψώνεται πάνω από τα άλλα, το τσάκιζε και το έριχνε καταγής. Ο απεσταλμένος επέστρεψε στην Κόρινθο απορημένος, όταν όμως διηγήθηκε την εμπειρία του στον Περίανδρο, εκείνος κατάλαβε. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Συνοψίζοντας, πολιτική ηγεσία και λαός συσπειρώθηκαν, προσφέροντας ένα σπάνιο κράμα ενότητας, πειθαρχίας και γνώσης, με αποτελέσματα που έκαναν τους απανταχού διασκορπισμένους Ελληνες να φουσκώσουν αναπάντεχα από υπερηφάνεια. Ας παραδειγματιστούμε από αυτό και ας προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε, μέσω της παιδείας και της επιλογής σωστών ανθρώπων σε σωστές θέσεις, το πλαίσιο που θα εξασφαλίσει πως το τέλος κάθε σκοπέλου που καλείται να υπερκεράσει η χώρα μας θα μας βρίσκει μονιασμένους, όπως οι Γαλάτες, να γλεντάμε γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι.

* Μεταδιδακτορικός βιολόγος, ερευνητής στην ανοσολογία του καρκίνου, Ζυρίχη.

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *