Εχουμε άλλο τόσο...

Αύριο είναι η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Ο ήλιος θα ανατείλει στις 6:02 το πρωί και θα δύσει στις 8:51 το βράδυ, σχεδόν 15 ώρες αργότερα. Με αυτό θέλω να σας πω ότι το 2020 πλησιάζει σιγά σιγά στη μέση του. Πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε άλλο τόσο μετά.

Μέχρι τώρα, του ‘χει δώσει να καταλάβει. Τι χρονιά είναι αυτή! Ελληνοτουρκική κρίση είχε, φριχτά εγκλήματα είχε, επεισοδιακές δίκες είχε, πολιτικά σκάνδαλα είχε, ταραχές για τα πολιτικά δικαιώματα είχε, Brexit είχε, τους Τραμπ, Μπολσονάρου κι Ερντογάν του κόσμου αποχαλινωμένους είχε και, τί άλλο, α ναι, τη μεγαλύτερη πανδημία των τελευταίων δεκαετιών με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση του αιώνα. Από όλα είχε. Σύμφωνα με μια (δικιά μου) μέθοδο καταγραφής, υπάρχουν πλέον εννέα εποχές στην ιστορία της ανθρωπότητας στον πλανήτη μας: η Παλαιολιθική, η Νεολιθική, η Πρώιμη αρχαιότητα, η Κλασική αρχαιότητα, η Ύστερη αρχαιότητα, ο Μεσαίωνας, η Πρώιμη νεότερη εποχή, η Ύστερη νεότερη εποχή και το 2020.

Τι άλλο μπορεί να μας επιφυλάσσει αυτό το τελευταίο; Ας κάνουμε μιαν απόπειρα να φανταστούμε, σε εντελώς θεωρητικό επίπεδο. Δεν κοιτάμε τον καφέ εδώ, δε ρίχνουμε τα χαρτιά. Μια διανοητική άσκηση ας κάνουμε, να αφήσουμε το μυαλό μας να αναζητήσει τα όρια του εφικτού ας δοκιμάσουμε, καθότι έχουν ξεχειλώσει κάπως τελευταία.

Φανταστείτε τον καυτό Ιούλιο που έρχεται. Τι έρχεται μαζί με το καλοκαίρι; Τα κουνούπια. Ξέρετε τι φέρνουν μαζί τους τα κουνούπια; Ιούς. Τον Ζίκα, του Δυτικού Νείλου, τον τσικουνγκούνια, το δάγκειο. Ή, επίσης, το πλασμώδιο που προκαλεί την ελονοσία. Μέχρι πρόσφατα τα κουνούπια που τα κουβάλαγαν αυτά τα πράγματα ευδοκιμούσαν σε λίγο διαφορετικά κλίματα αλλά ξέρετε τι γίνεται με τα κλίματα στην εποχή μας, έ; Αλλάζουν. Οπότε φανταστείτε, ας πούμε, μια θεαματική εμφάνιση της ελονοσίας στην Ελλάδα, μέσα σε όλα τα άλλα. Μέχρι τα μέσα του αιώνα οι συνθήκες σε περιοχές και της δικής μας χώρας θα είναι πολύ πιο φιλόξενες για την ασθένεια και τα κουνούπια της, αλλά το 2020 έχει βαλθεί να συμπυκνώσει όλες τις συμφορές του μέλλοντος στο παρόν, όποτε γιατί όχι; Ελονοσία στην Ελλάδα.

Τι άλλο έχουν τα καυτά καλοκαίρια; Πυρκαγιές. Και η κλιματική αλλαγή τις φέρνει παντού, όχι μόνο σε εύφλεκτα μέρη όπως τα δικά μας, που καίγονται ούτως ή άλλως. Πλέον καίγονται κανονικότατα και η Αλάσκα και η Σιβηρία. Τι φωτιές μπορεί να μας επιφυλάσσει το 2020; Να καεί ο Μέλανας Δρυμός; Να πάρουν φωτιά οι λειχήνες της Γροιλανδίας;

Το φθινόπωρο, λέει, περιμένουμε το δεύτερο κύμα του κορωνοϊού. Ωστόσο το δεύτερο κύμα έχει ξεκινήσει ήδη από τώρα σε διάφορα μέρη του κόσμου, ακόμα και σε μέρη όπου δεν έχει τελειώσει ακόμα καλά καλά το πρώτο κύμα. Με αυτό το ρυθμό κατά τον Οκτώβριο μπορεί να είμαστε στο τέταρτο ή στο πέμπτο κύμα, οπότε υποθέτω ότι θα είναι μια καλή ευκαιρία και για μια έξτρα-γερή εκδοχή της εποχικής γρίπης να έρθει να κολλήσει από δίπλα και το 2020 δεν θα την αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτη.

Επίσης ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό για περισσότερες παλαβές πολιτικές εξελίξεις, όπως για παράδειγμα για ένα δημοψήφισμα για την απόσχιση της Σκοτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, ή για εκλογές με απλή αναλογική στην Ελλάδα, ή για καμιά νέα απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, για καμιά απότομη κίνηση της Κίνας στο Χονγκ Κονγκ, ή για καμιά ακύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών από τη νέα κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας, όποτε γίνουν οι εκλογές εκεί. Τίποτε από αυτά δεν είναι απίθανο επειδή τίποτε πια δεν είναι απίθανο, γενικότερα. Κανένα ενδεχόμενο δεν είναι αρκετά εξωφρενικό ή, τουλάχιστο, πιο εξωφρενικό από την πραγματικότητα της τελευταίας πενταετίας.  

Και μετά, βέβαια, έχουμε τις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου. Εκεί, τα πάντα είναι στον άερα. Όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Να σας πω, ας πούμε ένα φανταστικό σενάριο το οποίο, στο πλαίσιο του 2020, είναι εξίσου πιθανό με όλα τα άλλα; Φανταστείτε το εξής: Στο τελευταίο debate με το Τζο Μπάιντεν, ο Ντόναλντ Τραμπ αρχίζει να βήχει. Λίγο αργότερα, επιβεβαιώνεται ότι έχει Covid-19. Ο παχύσαρκος 74χρονος άνδρας διασωληνώνεται λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου. ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΕΤΑΙ. Λίγες εβδομάδες μετά, πεθαίνει και 46ος Πρόεδρος των ΗΠΑ ορκίζεται o αντιπρόεδρος Μάικ Πενς, ένας φανατικός χριστιανός που δεν πιστεύει στη θεωρία της εξέλιξης αλλά πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία “θεραπεύεται”, και ότι η ταινία Μουλάν είναι “φιλελεύθερη προπαγάνδα”. Μπορείτε σοβαρά να μου πείτε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο ή και απίθανο; Η φράση “δε γίνονται αυτά τα πράγματα” δε βγάζει νόημα, πια.

Και βεβαίως υπάρχουν κι άλλα, πιο out-of-the-box ενδεχόμενα, όπως για παράδειγμα να μας κάνει μια απρόοπτη επίσκεψη ο πλάτους 300 μέτρων αστεροειδής 441987 (2010 NY65), ή να εκραγεί το υπερηφαίστειο κάτω απ’ το Γέλοουστοουν, ή να εντοπιστεί σήμα από εξωγήινους, ή να θυμηθεί το 2020 ότι έχει 21 χρόνια να γίνει μεγάλος και φονικός σεισμός στη χώρα μας.

Όλα αυτά μπορεί να γίνουν στο υπόλοιπο 2020. Ή τίποτε από αυτά, μα άλλα, εντελώς διαφορετικά, ίσως και ακόμα πιο απροσδόκητα. Ποιος ξέρει τι θα γίνει. Αλλά έχουμε άλλο τόσο. Κι από Δευτέρα, οι ημέρες θα μικραίνουν.

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *