Δεκαέξι χρόνια πριν... στο σήμερα

Μια παρέα Ελλήνων κάθεται σε καφετέρια και συζητά ζωηρά. Όλοι μιλάνε με όλους ταυτόχρονα, εμφανώς ενθουσιασμένοι για κάτι. Λέξεις ακούγονται που μοιάζουνε με «βδέλα», «αριστέα» και «αγοράκι». Ξάφνου, κάποιος διαπιστώνει ότι ένας λαχανιασμένος γκριζομάλλης κύριος στέκεται παραδίπλα και τους κοιτάζει με περίεργο βλέμμα. 

Όλοι γυρίζουν προς το μέρος του.

Κάθεστε πολύ κοντά, λέει ο κύριος.

Δηλαδή; ρωτά η κοπέλα που βρίσκεται πιο κοντά του.

Πολύ κοντά. Κανένα social distancing. Και δε φοράει κανένας μάσκα.

Τι πράγμα;

Ο κύριος σμίγει τα φρύδια του -μια σκέψη περνά απ’ το μυαλό του.

Τι ημερομηνία έχουμε; ρωτάει.

Σήμερα; Τέσσερις Ιουλίου, απαντά η κοπέλα. Πλέον όλοι έχουν γυρίσει προς το μέρος του και τον παρατηρούν προσεκτικά.

Τέσσερις Ιουλίου. Μάλιστα. Ποιας χρονιάς;

Μια μικρή παύση στην ομήγυρη, μερικά πρώτα χαμόγελα.

Έχουμε 2004, λέει η κοπέλα. Το πρόσωπο του κυρίου φωτίζεται μόλις ακούει αυτή την απάντηση.

Άρα πέτυχε! Τα κατάφερα! Από τη χαρά του αρχίζει να βήχει λίγο.

Συγχαρητήρια. Τι καταφέρατε;

Γύρισα. Τα κατάφερα. Ήρθα εδώ για να σας προειδοποιήσω. Για να σωθεί ο κόσμος. 

Σας ευχαριστούμε. Για ποιο πράγμα θέλετε να μας προειδοποιήσετε; Ελάτε, καθίστε, μη στέκεστε, εξηγήστε μας.

Η παρέα κάνει χώρο για να καθίσει ο ξένος. Συνειδητοποιούν όλοι ότι εδώ υπάρχει πολύ ψωμί, ίσως μια αστεία ιστορία που θα έχουν να θυμούνται μεταξύ τους για χρόνια.

– Έρχομαι από το μέλλον, λέει ο ξένος. Δεν ξέρω πώς να σας το εξηγήσω ώστε να το καταλάβετε, αλλά έρχομαι από το 2020 και πρέπει να προειδοποιήσω τον κόσμο.

Για ποιο πράγμα;

Για πολλά πράγματα. Για τόσο πολλά πράγματα. Πρέπει να αποφύγουμε πολύ σημαντικά λάθη. Ως ανθρωπότητα, εννοώ.

Πείτε μας, λοιπόν, μην καθυστερείτε. Ποια λάθη; Τι θα συμβεί μέχρι το 2020;

Κατακλυσμιαίες αλλαγές. Από πού να αρχίσω. Ο Ντόναλντ Τραμπ θα εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ο ποιος; Ποιος είναι αυτός; Αυτός ο τηλεπαρουσιαστής; Που παρουσιάζει ένα ριάλιτι;

Ναι. Θα γίνει Πρόεδρος. Και στην Ουκρανία θα κάνουν πρόεδρο έναν κωμικό που έπαιζε σε μια τηλεοπτική σειρά το ρόλο ενός τυχαίου που έγινε πρόεδρος. Και στη Βρετανία θα γίνει πρωθυπουργός ο Μπόρις Τζόνσον.

Αυτός ποιος είναι πάλι;

Ένας δημοσιογράφος δεν είναι; Ένας γελοίος. Έγραψε πρόσφατα ένα άρθρο που βρίζει τα θύματα του Χίλσμπορο, πετάγεται ένα άλλος της παρέας, που ξέρει από αγγλικό ποδόσφαιρο.  

Και στην Ελλάδα ποιος θα γίνει πρωθυπουργός; ρώτησε η κοπέλα.

Διάφοροι. Ο Αντώνης Σαμαράς.

Όλοι γέλασαν.

Της Πολιτικής Άνοιξης; Αυτός που βγήκε ευρωβουλευτής τώρα; Μα πώς είναι δυνατόν.

Είναι. Και μετά θα γίνει πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο ποιος;

Αυτός δεν είναι κάτι στη νεολαία Συνασπισμού; λέει μια άλλη, του αριστερού χώρου.

Του Συνασπισμού; Ο Συνασπισμός θα κάνει κυβέρνηση στην Ελλάδα; Περίεργα μας τα λέτε κύριέ μου, του λένε, πάντα με χαμόγελο.

Ναι, αυτό που αποκαλείτε Συνασπισμό θα κυβερνήσει, και μάλιστα σε συνεργασία με ένα ακροδεξιό κόμμα που δεν υπάρχει ακόμα.

Αυτά είναι καταπληκτικά που μας λέτε. Και τι άλλο θα γίνει; Πείτε μας παρακαλούμε, προειδοποιήστε μας. Με λεπτομέρειες, αν έχετε την καλοσύνη.

Ο άνθρωπος σκουπίζει το μέτωπο του, στο οποίο έχουν εμφανιστεί μικρές σταγόνες ιδρώτα. Αρχίζει να υποπτεύεται ότι τον κοροϊδεύουν, πράγμα που περίμενε. Μοιάζει κάπως κουρασμένος. Ξαναβήχει λίγο. Αλλά συνεχίζει.

Πρέπει να σας πω ότι έρχεται μια μεγάλη κρίση. Παγκόσμια, οικονομική κρίση. Θα σκάσει το 2008, αλλά οι προϋποθέσεις έχουν ήδη μπει.

Και στην Ελλάδα τι θα γίνει;

Πολλά δραματικά πράγματα. Ένας αστυνομικός θα σκοτώσει ένα παιδάκι. Και μετά η χώρα μας θα χρεοκοπήσει.

Θα χρεοκοπήσει;

Ναι, για δέκα χρόνια θα βουλιάξουμε σε μια μιζέρια και σε μια καταστροφή πέρα από κάθε φαντασία. Θα είναι σα να βγήκαμε από πόλεμο. Θα χάσουν τις δουλειές τους άνθρωποι, θα φεύγουν από την Ελλάδα να ψάξουνε να βρουν δουλειά αλλού. Θα ζήσουμε στιγμές διχασμού και δυστυχίας. 

Τι μας λέτε. Είναι σίγουρο αυτό; 

Απολύτως, είπε ο κύριος, και έβηξε λίγο πάλι.

Θέλετε μια χαρτοπετσέτα;

Όχι ευχαριστώ. Επιπλέον εκτός από τη χρεοκοπία θα γίνει πόλεμος στη Σύρια και εκατομμύρια άνθρωποι θα χάσουν τα σπίτια τους και θα γίνουν πρόσφυγες. Πολλοί θα προσπαθήσουν να έρθουν στην Ευρώπη και οι περισσότεροι θα περάσουν από τα νησιά μας. Δεν θα καταφέρουμε να το χειριστούμε καλά αυτό.

Πολλές τραγωδίες προβλέπετε. Μήπως θα συμβεί και κάτι τρομερό και στους Ολυμπιακούς Αγώνες; Κάποια οργανωτική τραγωδία; Τρομοκρατική επίθεση;

Όχι, όλα θα πάνε καλά. Τέλεια θα περάσετε.

Ευχάριστο αυτό. Και δε μας λέτε, ο κόσμος τι θα κάνει ενώ γίνονται όλες αυτές οι τραγωδίες; Οι άνθρωποι. Εμείς δηλαδή.

Κυρίως θα κοιτάζουν τα smartphones τους και θα τσακώνονται στο Facebook.

Τι είναι Facebook; ρώτησε κάποιος.

Τι είναι smartphone; ρώτησε κάποιος άλλος.

Ο γκριζομάλλης κύριος έβηξε πάλι. Συνοφρυώθηκε, σα να σκέφτηκε κάτι.

Πολύ βήχετε, μήπως είστε άρρωστος; τον ρώτησε αυτή που καθόταν δίπλα του.

Αυτός πετάχτηκε ξαφνικά από την καρέκλα. Άρχισε να απομακρύνεται αργά, τρομαγμένος.

Μα σταθείτε, τι πάθετε; Δεν θα μας πείτε τι πρέπει να κάνουμε για να γλιτώσουμε από όλα αυτά τα τρομερά πράγματα που θα γίνουν;

Νομίζω ότι έκανα ένα μεγάλο λάθος, είπε αυτός, σηκώνοντας την μπλούζα για να κρύψει το στόμα και τη μύτη του, και πνίγοντας άλλο ένα βήχα. Γύρισε για να φύγει, ποιος ξέρει κατά πού.

Περιμένετε! Πείτε μας τουλάχιστον κάτι σημαντικό! Τι θα γίνει στον αγώνα το βράδυ;

Ο κύριος κοντοστάθηκε. Γιατί έβηχε τόσο; Γιατί ένιωθε τόση κούραση; Ποιος ξέρει τι τους είχε φέρει μαζί του από το καταραμένο 2020. Να τους προειδοποιήσει και γι’ αυτό; Για να κάνουν τι; Ίσως, προσπαθώντας να τους σώσει, να έκανε τα πράγματα πολύ πολύ χειρότερα. Ίσως η μοίρα να είναι αναπόδραστη, τα λάθη αναπόφευκτα. Γύρισε προς το μέρος τους και τους έδωσε το μόνο χρήσιμο πράγμα που είχε και το μόνο που ήξερε στα σίγουρα, πια.

– Θα νικήσουμε, είπε.

Κυριακή Κανονίδου

Είμαι η Κυριακή Κανονίδου, δημοσιογράφος και συντάκτρια στο ενημερωτικό site news1.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *